Gündem

24 KASIM ÖĞRETMENLER GÜNÜ

  • Aralık 16, 2024
  • 0

24 Kasım Öğretmenler Günü, bizler için çalışıp çabalayan, fedakar öğretmenlerimizin kıymetini bir kez daha düşünüp anlamamızı sağlayan önemli bir gündür. Türkiye’de 1981’den beri, her yıl 24 Kasım, Öğretmenler

24 KASIM ÖĞRETMENLER GÜNÜ

24 Kasım Öğretmenler Günü, bizler için çalışıp çabalayan, fedakar öğretmenlerimizin kıymetini bir kez daha düşünüp anlamamızı sağlayan önemli bir gündür.

Türkiye’de 1981’den beri, her yıl 24 Kasım, Öğretmenler Günü olarak kutlanıyor. 24 Kasım 1928, Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk’ün “Millet Mektepleri’nin Başöğretmenliği”ni kabul ettiği gündür.

Bakanlar Kurulu, Atatürk’e “Millet Mektepleri Başöğretmenliği” ünvanını 11 Kasım 1928’de yaptığı toplantıda vermiş ve bu ünvan, 24 Kasım’da Millet Mektepleri Talimatnamesi’nin yayınlanması ile resmileşmişti.

Atatürk’ün 100. doğum yıldönümü olan 1981’de, “başöğretmen” olduğu günün ülke çapında Öğretmenler Günü olarak kutlanmasına karar verildi.

Öğretmenler Günü ile ilgili kutlamalar, 26 Kasım 1992’de Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren Öğretmenler Günü Kutlama Yönetmeliği çerçevesinde gerçekleşir. Öğretmenlik mesleğini icra edenleri onurlandırmak için çeşitli etkinliklerin düzenlendiği Öğretmenler Günü pek çok ülkede 1994’ten beri her yıl 5 Ekim günü UNESCO tavsiyesiyle kutlanıyor.

5 Ekim günü, 1966 yılında Paris’te gerçekleşen “Öğretmenlerin Statüsü Hükümetlerarası Özel Konferansı”’nın sona erip UNESCO temsilcileri ile ILO tarafından “Öğretmenlerin Statüsü Tavsiyesi”’ni oybirliği ile kabul edilişinin yıldönümüdür. Kendi kültürel ve tarihi özelliklerine, okul tatil günlerine göre çeşitli ülkelerde farklı tarihler Öğretmenler Günü olarak belirlenmiştir.

Öğretmenler Gününün tatil olup olmadığı da ülkesine göre değişmektedir.

Milli Eğitim Bakanlığı’nın internet sitesinde öğretmenler günü hakkında şu bilgilere yer verilmektedir:

ÖĞRETMENLER GÜNÜ’NÜN AMACI

Öğretmenler Günü’nün amacı; öğretmenin toplumdaki yeri, rolü, önemi ve değerini anlamak, öğretmeni bulunması gereken yüce yerine oturtmaktır.

Öğretmenler arasındaki bağı kuvvetlendirmek, öğrencileri ile aralarındaki sevgi, saygı ve dayanışmayı güçlendirmektir. Emekli olan öğretmenleri saygıyla anmak ve yeni atanmış öğretmenlere mesleklerinin bilincine varmalarını sağlamaktır. İşte Öğretmenler Günü, bu fedakâr öğretmenlerimizin kıymetini bir kez daha düşünüp anlamamızı sağlayan önemli bir gündür.

Öğretmenlerimize duyduğumuz saygı, sevgi ve şükranlarımızı dile getirmek için bu günü fırsat bilmeli ve bu duygularla, onların ellerini öpmeliyiz. Okulu bitirip hayata atıldığımız zaman, bizi bu günlere hazırlayan öğretmenlerimizi hatırlamak, ziyaret etmek ya da bir telefon, kart veya mektupla hatırlarını sormak onlar için en büyük ve en değerli armağan olacaktır.

İnsan, doğası gereği bilmek isteyen bir canlıdır. İnsan yavrusu gözünü açtığı andan itibaren Dünya’ya şaşkınlıkla bakar. Bu şaşkınlık ilerleyen yaşlarında dünyayı anlamaya yönelik bir meraka dönüşür. Büyüdükçe, ilk eğitimini ailesinden ve yakın çevresinden alır. İnsanın ailesinden ve yakın çevresinden aldığı temel bilgiler, günümüzün Bilgi Toplumu açısından kendisine yetecek durumda olmadığından, eğitim kurumlarına ve bu eğitim kurumlarında, bilgi aktaracak öğretmenlere ihtiyaç duyulmaktadır. İnsanoğlu, yazının icat edildiği Sümerlerden günümüze, bilgiyi birikimli olarak gelecek kuşaklara aktarmaktadır. Yeni neslin geçmiş bilgiler üzerine inşa edeceği medeniyet ile sürekli olarak ilerlemek ve medeniyet yarışında geri kalmamak, Dünya üzerinde var olmak için temel kural haline gelmiştir. Birikimli olarak ilerleyen bilimsel bilgiyi, gelecek kuşaklara aktaran ve onların ülkesine ve insanlığa kazandıran insanlar, toplumu inşa eden mimarlardır.

24 Kasım günü, toplumun gerçek mimarları olan öğretmenlerimize adanmıştır. Öğretmenler, bir insan topluluğundan çağdaş bir ulus meydana getiren, onları akıl ve bilimin aydınlığı ile kuşatan ve kendi öz saygısını kazanmış, fikri hür, irfanı hür, vicdanı hür nesiller olarak yetiştiren kahramanlardır.

Öğretmenler, bir ulusun, hatta bütün bir insanlığın geleceğe emin adımlarla yürümesini sağlayan yegâne unsurlardır. Bu nedenle, bir toplumun en saygın ve en değerli şahsiyetleridir. Bir toplumun sosyal, kültürel ve ekonomik alandaki gelişmişlik düzeyini ortaya çıkarmak için o toplumda öğretmenin sosyal, kültürel ve ekonomik alandaki durumuna bakmak toplumu anlamak açısından yeterli bir gösterge olabilir. Öğretmen, toplumların aynası durumundadır. Toplumların öğretmene ve öğretmenlik mesleğine verdikleri değer, gelişmişlik düzeyleriyle orantılıdır. Öyle ki, öğretmenler bireylerin hayata hazırlanmasında temel bir rol üstlenmiş durumdadır.

29 Ekim 1923 tarihinde Cumhuriyet’in ilan edilmesiyle birlikte, muasır medeniyetler seviyesinin üzerine çıkabilmek amacıyla her konuda büyük devrimler yapılmıştır. Bu devrimlerin büyük kısmı, kuşkusuz eğitim ve öğretim hayatında yapılmıştır.

Kurucusunun tarihte ilk ve tek olarak “Başöğretmen” sıfatına sahip olduğu Cumhuriyet, gelecek kuşakların eğitimini, düşmanla olan savaştan bile daha mühim olarak görmüştür. Kurtuluş Savaşı’nın en zor zamanlarıdır. Kütahya-Eskişehir hattındaki cephemiz yarılmış ve ordumuz zaman kaybetmeden Sakarya Nehri’nin Doğu’suna çekilmek üzere emir almıştır. Aynı günlerde, meclisin Kayseri’ye taşınması tartışılmaktadır. Böylesine sıcak bir atmosferde, Milli Eğitim Bakanı Hamdullah Suphi Bey, Reis Paşa’ya maarif kongresi düzenleneceğini, ancak gerekirse ertelenebileceğini bildirir. Reis Paşa ise, “Cahillikle, bilgisizlikle yapılan savaş, düşmanla yapılan savaştan daha önemsiz değildir. Kongreye katılacağım ve konuşma yapacağım” şeklinde cevap vermiştir. Kongre’deki konuşmasında ise; “Silâhıyla olduğu gibi, dimağıyla da mücadele mecburiyetinde olan milletimizin birincisinde gösterdiği kudreti ikincisinde de göstereceğine asla şüphem yoktur” demiştir.

9 Mayıs 1920’de mecliste okunan ilk programda eğitim alanındaki istekler açıklanırken, eğitim kurumlarının bilimsel ve modern esaslara göre yeniden düzenleneceği, milli özelliğimize, tarihi, coğrafi ve sosyal özelliklerimize uygun yeni bilimsel ders kitapları hazırlanacağı belirtilmektedir. Düşmanın yurdumuzdan kovulması ve Cumhuriyetin ilan edilmesiyle birlikte, Ulu Önder Mustafa Kemal Atatürk tarafından siyasi, ekonomik ve sosyal hayatı köklü şekilde değiştiren devrimlere imza atılmıştır. Bu devrimlerden biri de, 1 Kasım 1928 tarihinde çıkarılan 1353 sayılı kanunla, Arap alfabesi yerine Latin alfabesinin kabulüdür. Bu tarihten itibaren yeni harflerin öğrenilmesi ve okur- yazar sayısının artırılması konusunda büyük bir seferberlik başlatılmıştır.

24 Kasım 1928 tarihinde açılan Millet Mekteplerinde yaşlı, genç, çocuk, kadın demeden herkese yeni harflerle okuma yazma öğretilmiştir. Millet Mekteplerinde elinde tebeşirle kara tahtanın önüne geçerek bizzat okuma ve yazma öğreten Gazi Mustafa Kemal Atatürk’e aynı gün “BAŞÖĞRETMEN” unvanı verilmiştir. 24 Kasım günü, 1981 yılından beri, ülkemizde “Öğretmenler Günü” olarak kutlanmaktadır.

MUSTAFA KEMAL ATATÜRK’ÜN EĞİTİME VE OKUMAYA VERDİĞİ DEĞER

Mustafa Kemal Atatürk, 7 yaşındayken vefat eden babası Ali Rıza Efendi’nin “Adam olmak için okumak, öğrenmek şarttır. Başka çare yoktur” şeklindeki öğüdünü hayatının sonuna kadar tutmuştur. Bu sebeple her zaman okumaya ve öğrenmeye yönelik büyük bir çaba harcamıştır.

Mustafa Kemal Atatürk, okuduğu okullarda başarısıyla ve kişiliğiyle ön plana çıkan bir öğrenci olarak öğretmenlerinin dikkatini çekmiştir. Osmanlı Devleti’nin en modern eğitim kurumları olan askeri okullarda genç Mustafa Kemal’in fikirleri ve geleceği, öğretmenlerinin etkisiyle oluşmaya başlamıştır. Birçok öğretmen, Selanikli yetim bir çocuk olan Mustafa’dan, bir ulusun halaskarı ve modern bir devletin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk’ün yetişmesinde öncülük etmişlerdir.

Mustafa Kemal Atatürk, okuma tutkusu ile birlikte yazar kimliğiyle de ön plana çıkmaktadır. Kurtuluş Savaşı’mızın vesikası olan Nutuk adlı eserini kendisi bizzat, Kurtuluş Savaşı sırasında aldığı notlar ile derlemek suretiyle titizlikle çalışarak meydana getirmiştir. Nutuk’u yazmaya başlamadan yaklaşık dokuz ay bilgilerini yenilemiş ve belge toplamıştır. Mücadele arkadaşlarıyla sıkça bir araya gelmiş, kendi düşünce ve hazırlıklarını aktarırken, onların görüş ve değerlendirmelerini de almıştır. Anımsayamadığı ayrıntılar için, olayı birlikte yaşadığı insanlara danışıyor, değinmek istediği bir olayı birkaç kanaldan doğrulamadan kullanmıyordu. Gerçeği yansıtamama ya da yanlış kanı uyandırma kaygısı, çalışmasının her aşamasına egemendi. Doğruluğunu gördüğü uyarıları, kesinlikle değerlendiriyor; uyarılara hak verdiğinde, günler süren çalışmasını yeniden ele almaktan çekinmiyordu… Nutuk’a temel oluşturacak belirlemeleri, uzun saatler ‘ayakta dolaşarak’ yazdırıyor, yazıcılar uyumak için evlerine gittiklerinde, banyo alıyor ve çağırdığı konuklarına o günkü taslaktan okuyup tartışmak için aşağıya, sofraya iniyordu.

Afet İnan’ın “tarihi, tarih yapanlardan öğreniyordum” dediği uzun söyleşiler bittikten sonra, kısa bir uykuyla yetiniyor ve yeni günle birlikte, aynı yoğun çalışmaya dönüyordu. Bir keresinde, hiç uyumadan, aralıksız 27 saat çalışmıştı… İçeriğe olduğu kadar yazılıma da önem veriyordu. Yazdığı notları derleyip son biçimini verirken, beş yüz sayfalık yapıtı kendi elleriyle yazdı; yüzlerce belgeyi, bizzat kendisi toplayıp değerlendirdi. Tümceler, sözcükler üzerinde titizlikle duruyor, dil bilgisi kurallarına aşırı özen gösteriyordu. Uygun sözcüğü bulmak için kimi zaman uzun süre düşünüyordu… Sözlerini kâğıda geçiren yazıcılar, çalışma yoğunluğuna çoğu kez dayanamıyor, yorgunluktan bayılıyordu. O ise, sıra dışı bir dirilik içindeydi. Yazıcılar gittikten sonra masasına oturuyor, bütün bir gün, gece yarılarına, bazen şafak sökene dek çalışıyordu. Mustafa Kemal dehasını ortaya çıkaran güç, hiç kuşkusuz aldığı kaliteli eğitim ve çok kıymetli öğretmenlerdir. Bu sebeple, genç Cumhuriyetin her tuğlasında öğretmenlerin emeği ve alın teri vardır.

ÖĞRETMENLER GÜNÜ’NÜN TARİHÇESİ

Türkler, ilk önceleri Göktürk ve Uygur alfabelerini kullanmışlardır. 8. Yüzyıldan itibaren, İslamiyet’in kabul edilmesiyle birlikte Uygur alfabesi bırakılarak Arap alfabesine geçilmiştir.

Kurtuluş Savaşı’nı kazandıktan sonra, 29 Ekim 1923’te Cumhuriyet’i kuran Ulu Önder Atatürk, askeri ekonomik, sosyal ve kültürel alanlarda yenilikler yapmıştır. Bu yeniliklerden biri de, 1 Kasım 1928 tarihinde çıkarılan 1353 sayılı kanunla, Arap alfabesi yerine Latin alfabesinin kabulü olmuştur. Bu tarihten itibaren yeni harflerin öğrenilmesi ve okur yazar sayısının artırılması konusunda büyük bir seferberlik başlatılmıştır. 24 Kasım 1928 tarihinde açılan Millet Mekteplerinde yaşlı, genç, çocuk, kadın demeden herkese yeni harflerle okuma yazma öğretilmiştir. Millet Mekteplerinin açılışı ve Atatürk’ün Başöğretmenliği kabul tarihi olan 24 Kasım günü, 1981 yılından beri Öğretmenler Günü olarak kutlanmaktadır.