SİYASET GÜNLÜĞÜ
Siyasetle uğraşan her siyasetçinin ve siyaset üzerine fikir üreten her bilim adamının ‘siyaset’ tanımı farklılık arz edebilir.
Bendeniz de “Siyaset Kavramı”nı deneyimlerim ve tecrübelerim sonucu tek cümleyle “Siyaset Doğru işi, Doğru Kişilerle, Doğru Zamanda Yapma Sanatı”dır şeklinde tanımlarım.
Bu tanımda benim siyasete girdiğim 1987’li yıllardan bu yana, siyaset kurumuna ilişkin görüşlerimin bir özetini görüyorsunuz.
Siyaset’te dikkate aldığım üç önemli ilke; doğru iş, doğru kişiler ve doğru zamandır. Burada önemli olan şey, öncelikle kendiniz için siyaseti doğru bir iş ve uğraş alanı olarak görmenizdir.
İkincisi ise doğru kişilerle siyaset yapma tercihinizdir. Bakınız siyaset güvendiğiniz ve birlikte her türlü riski alabileceğiniz kişilerle ancak yapabilirsiniz.
Bu iki ilkeyi tamamlayan bir diğer önemli nokta ise siyaset yapmak için kendinizi hazır hissedeceğiniz doğru bir zaman dilimidir.
Evet, bu kısa ve özet siyaset tanımımızdan sonra, siyaset üzerine birkaç kısa notu dile getirmekte yarar görüyorum.
Bildiğiniz gibi, siyaset’te ‘iyi’ demek, ‘başarılı’ demektir; ‘başarılı’ demek, ‘faydalı’ demektir; ‘faydalı’ ise, toplumun potansiyel seviyesini teslim aldığı noktadan daha yukarıya çıkarmak demektir.
Siyasetçi, bir “ahlâk filozofu”, veya bir “ahlâk vaizi” değildir; O’nun bütün vazifesi ülkesi ve toplumu için faydalı olanı bulmaya ve yapmaya çalışmak olan bir hizmetkâr olmasıdır.
Siyaseti mutlak anlamda bir çıkar ve bir rant uğraşı olarak görmek doğru değildir. Ne olursa olsun siyasetin ahlakla zorunlu bir ilişkisi olmalıdır.
Ahlaktan yoksun her siyaset tarzı öyle ya da böyle bir yozlaşmayı ve kirliliği üretir. Siyasi yozlaşmayı önlemenin ilacı siyasetimizi ahlakla içli dışlı hale getirmektir. Yani siyasetin faaliyet alanında bir kural olarak ahlaki normların olması sizi yanlışa sevk etmekten alıkoyar. Bir siyasetçi tıpkı bir askeri komutan gibi olmalıdır. Dost veya düşman hattında nereye kadar gidebileceğini ve nerede durmak gerektiğini bilmek zorundadır.
Bunu bilemeyen siyasetçiler, bütün bir toplum tarafından on yıllarca dişleriyle ve tırnaklarıyla elde ettikleri kazanımları, özgürlükleri birkaç günde kaybettirelebilir.
Dolayısıyla milletine hizmetkâr olmaya aday olmayan her siyasetçi ve siyaset anlayışı öyle veya böyle millete kaybettirmeye adaydır.