Sevgi, insanı insan yapan ve insanlaştıran, barışı, huzuru, mutluluğu getiren; paylaşmayı öğreten, duygu düşünce ve davranışların bütünüdür.
Sevgi çeşitlidir; Anne baba, çocuk, memleket, kendini sevmek, ağacı, ormanı, komşusunu sevmek insanın sevginin çeşitlerine misaldır. Ama bir sevgi var ki bunların dışında insanın insanlık mertebesinde yüceldiğinin bir simgesidir; bu sevginin adı “hayvan sevgisidir.”
Hayvan sevgisi de çeşitlidir. Vahşi denilen hayvanları doğada sevmek sevginin bir çeşididir. Onlar, zaten insanların onlara zarar vermediği sürece zarar vermediğini biliyoruz. Onların zararı sadece kendine korumaya yöneliktir. İnsanların hayvanlara zarar vermesi hangi şekillerde olursa olsun insanlık adına doğal karşılanamaz ve kabul edilemez bir durumdur.
Evcil hayvanlara gelmek istiyorum; genellikle kedi, köpek, kuş, bazen de küçükbaş hayvan olarak tanımlanan bu can dostlarımız, bizlerin şehir hayatında ayakta kalmak, kendimizi doğal yaşamın duyguları hissetmek için onların varlığına gereksinim duyarız.
Kimisi evlerinde bakar, kimisi hayvan barınaklarında gönüllü olarak çalışır, onlara kol kanat gerer. Hepsi gözümde bir kahraman ve insanlık adına saygı duyacağımız gönlü yüce insanlardır.
Hayvanları sevmek başka sevginizi azaltmaz aksine çoğaltır. Dünyanın daha yaşanabilir olmasını istiyorsak önce bu masum canlıları sevmekten başlayabiliriz.
Sevgiyle kalın!…